تبليغاتX
جاده بی انتها

جاده بی انتها

 

تن تو ابه         تن من اتیش

اگر ما به هم برسیم 

                         من خاموش میشم  

                                                اما میشم خاکستر

 من دو راه بیشتر ندارم

          یا باید اتیش بمونم                  یا خاکستر بشم

 

                                 ***          ***

 شکوفه های دل من جوانه زدن       یاد روییدنت بخیر

اشک شادی در چشمانم حلقه زد       یاذ اشکهایی که برایت ریختم بخیر

چند شب پیش خوابت را دیده بودم        یاد رویاهایم بخیر

.............

شکوفه های دل من روییدند در میان اشک چشمت که در خواب بودی...

 

 

 

 

+پیمودن جاده درچهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387ساعت23:46توسط پوریا | |

 

 یقین دارم تو هم مرا تجسم میکنی گاهی

    به خلوت با خیال من تکلم میکنی گاهی

                هر ان لحظه که پیدا میشوی از دور مثل من

                  به ناگه دست و پای خویش را گم میکنی گاهی


  سلام

  سلام به همتون

  چند  وقت نبودم ببخشید

 


 

 اما سلام  به شمایی که واقعا ابروی هر چی ادم بردین

   من دوست ندارم و نداشتم وبلاگم این نوشته ها رو توش داشته باشه اما شما خودتون میخواین

اقا صابر حرف زشتی نوشته بودی از خودت خجالت بکش...

اقا میلاد مادر کلمه بزرگیه  ولی وقتی قسمش میدی خیلی

بزرگتر میشه پس به خاطر چیزایی که من تو وبلاگم مینویسم

کوچیکش نکن که گفتی جون مادرت از این چیزا ننویس...

و تو اقا شاهد هر مشکلی داری  با دختر با هر چی

یا هر موجود زنده ای برو با خودشون حل کن

نتونستی برو یاد بگیر  ...

ارام خانوم واقعا برات متاسفم همین...

                                *****

 

خواهش میکنم این وبلاگ رو قاطی دعوا های خودتون نکنین

برین ضد پسر ضد دختر هرچی دوست دارین بسازین

ولی ...


خواب های قشنگ

خواب های بد

خواب تو

خواب دیدم

     

         خواب بودم یا نه نمیدونم

                    تو بودی  پنجره بود

                            افتاب اما از پشت میله های زندان بود

                       دستانت بودند

                       گرم    اما

                                    دور از دستان من   چرا

            سخن گفتی      

                          از من   از ما

                   اما

                              دور بودی از ما

                                  گم  کرده بودی خود را

                          هر چند تمام این ها را

             خواب بودم

                   خواب دیدم

                             خواب  ...

 اینو همین الان گفتم و نوشتم برای همه اونایی که خودشون رو گم  کردن

 از خواب بیدار شین  بسه دیگه...خودتون باشین نه تو قالب کس دیگه

 

 

 

      

                   

 

                

 

 

+پیمودن جاده درپنجشنبه بیست و یکم آذر 1387ساعت0:5توسط پوریا | |

 

 سلام دوست خوبم

ممنون که با اومدنت شادم میکنی .. گفتی از حالم بگم

این روزا خیلی بهتر شدم. خیلی فکر کردم به خودم به همه کارهایی

که کردم..همه رو با هم پاک کردم و می خوام از اول حساب کنم

نمیتونم بدون اشتباه بدون شکست یا حتی بدون ناراحتی پیش برم

اما سعی میکنم کمتر اشتباه کنم از شکست های قبلیم چیزی یاد بگیرم

......

دوست دارم حالم بهتر و  بهتر باشه  و اگه خودم بخوام میشم و

کمک هایی که تو برام کردی...

دوست دارم برم جایی که دوست دارم     کاری رو بکنم که تا حالا

نتونستم انجامش بدم   همیشه عطری رو به خودم بزنم که فقط برای مهمونی رفتن میزدم  حتی قبل از خواب.... 

لباس هایی رو بپوشم که شاد باشن ازشون خجالت نکشم

یا لباس هایی به قول بعضی ها پلو خوریم رو هر وقت دوست داشتم

بپوشم

شاید یه روز از زندگیم مونده باشه   باید زندگی کنم

ازت ممنونم بهار ...همیشه حضورت به من گرمی میده

وبلاگتم هر چه زودتر درست کن  

(راستی نگفتی سورپرایزت چی بود)

ممنونم به خاطر همه چی ...

 

+پیمودن جاده درشنبه دوم آذر 1387ساعت15:29توسط پوریا | |